07 Ocak 2007

Antalya-Fethiye 3.5 saat

O Aralik'ta yayinlandi ya ben ancak bugün alabildim. Bir yandan yemegimi yedim öglen, bir yandan sayfalarini çevirmeye basladim. Ne çok tanidik ruh çikti karsima. Ille de yazarlar yahut fotografçilar degil, kelebekler, agaçlar, çiçekler... Satir satir okunasi bir dergi olmus. Bu yazinin konusu olan Pastoral Vadi yer almiyor olsa da onun içinde oldugu TaTuTa projesi ve bu proje kapsamindaki ekolojik çiftliklerin de kapsamli bir yaziyla yer aldigi, yilda bir kez yayinlanan YEŞİL ATLAS'ı tükenmeden alıp okuyun isterim. Gerçekten çok isterim. (Öglen ne mi yedim? Kremali balkabagi çorbasiyla üzerine lor peyniri sürülmüs simit dilimleri. Simitler Ankara simidi. Burada öyle satiyorlar. Hakikaten de Ankara'da yediklerime benziyor. Bir özellikleri daha var ki onu pek seviyorum. Ertesi gün yiyecek oldugunuzda da isittiginizda kayis gibi bir simit olmuyor. Çorbami bu sefer degisik yaptim. Balkabagi dilimlerini havuç ve soganla birlikte hasladim, soguduktan sonra blenderden geçirip tencereye aldim. Biraz süt, biraz krema ile tuz, karabiber ve muskat rendesi ekleyip isittim, afiyetle yedim.)
Bilgi: Atlas dergisinde yayinlanan en son yazim için yandaki Atlas linkini tiklayin.
*
Evet tami tamina 3.5 saat. Biz bayram öncesi sessizliginden yararlanip biraz daha önce vardik. Biz dedigim otobüstekiler. 3 saat 15 dakika desem daha dogru. Mola tepelerde. Daha önceden de orada yarim saat geçirmisligim var. Adini sormayin bilemem. Bildigim su ki, çantamdaki mis kokulu king (yahut Antalya'daki deyimle klemantin) mandalinalarimi ve kamkat likörüyle tadini yogunlastirdigim çikolatali muhallebiyi yiyerek ve daglari seyrederek geçti o yarim saat. Hava günesli. Soguk. Saat 2 gibi. Ögleden sonra.

Bu birinci fotograf. Fethiye otogarinda sevgili Asortik Krep'le bulustuktan sonra biraz sohbet edecegimiz bir yere ugrayacagiz. Orasi da unutulmaz bir aniya dönüsen bir yörük müzesi. A. Krep diyor ki web siteleri de var. Hatta brosürünü de aldim almasina ya simdi kalkip almaya üseniyorum. Sonra versem adresini? (Sagolsun Asortik'cigim birlikte geçirdigimiz güzel saatlerden bahsettigi yazisinda linkini vermis, oradan bakabilirsiniz.) Orada tatli mi tatli bir kadin (notlarima bakip onun da adini söyleyecegim) bize çay yanina yemek üzere muhtesem yiyecekler hazirlamis. Soba yanmis çadirimsiya dönüstürülmüs yemek bölümünde bahçenin. Sicacik. Üzerinde çayimiz. Içiniz, yiyiniz, sohbet ediniz diyor ilahlar.

Gezinin en hos karelerinden biri. Gece uykusu için mi tünemisler agaca tavuklar? Belli ki öyle bir amaçlari var. Hava yavastan kararmakta. Limon agaçlari sapsari meyveleriyle yüklü. Kil çadirlarla kapanmis kerevetler var. Birer ailelik. Yahut gece uyumak isterseniz diyelim ki iki kisilik. Sonra A. Krep beni Yanıklar Köyü'ndeki Pastoral Vadi'ye, Kizen çiftine emanet edecek. Aksam Ahmet'in ev yapimi elma sarabindan içecegim, ertesi gün konuklarla tanisacagim, sonra kerpiç evimde soba yakacagim.

Sabah olacak, çiftligi gezecegiz hep birlikte. Öncesinde kuzineli koca mutfaktaki koca masada kahvalti edecegiz. Ekmekler kuzinede kizaracak, zaten çay da üzerinde kayniyor olacak, zeytinleri Nurgül kirmis olacak, yemyesil halleriyle bize, gözümüzün içine bakacaklar. Toprak kabin içinde yenmeyi bekleyecekler. Tijen zeytinsever ya, bir tabak dolusu yiyecek onlardan. Kizarmis ekmegini çiftligin zeytinlerinden sıkılan yaga banacak. Yukaridaki resim mi? O seradaki sultani bezelyelerin çiçeklerinin ne kadar albenili ve güzel ötesi olduklarinin kaniti olarak yer aliyor burada. Haksiz sayilmam sanirim.

Çiftligin hayvanlari da çok insansever. Mesela Sansli. Çiftligin sevgili köpegi. Resimdeki de insan iliskileri konusunda güzel bir örnek. Onun adi var mi bilmiyorum? Tavuklar da var. Bir de at. Rüzgar miydi adi? Arazinin yanindan dere akiyor. Gece su sesiyle uyumak hiç de beklenmedik bir sey degil. Diger bir çitirti da yanan odun sobasinin sesi. Baska ses duymaniz zor. Belki arazinin kiyisindan geçen birileri (ille de insan olmasi gerekmiyor) olursa onu farkeden Sansli ve arkadasi Süleyman'in havlamalarini duyarsiniz. O kadar. Pastoral Vadi'de bir yilbasi geçti. Çevre gezileriyle, yemekler, kahvaltilar, çaylarla. Sömineyle, bahçenin baklasindan, enginarindan, bezelyesinden yapilan yemeklerle, Nurgül'ün utangaç gülüsüyle, dost insanlarla ve tabii naif gülüslü Elif'le... Pastoral Vadi'ye dair ayrintili bilgiler sitelerinde var. Asortik Krep de su yazisinda (yazinin linkini bulamadigim için Kasim ayi yazilarinin sonlarinda göreceksiniz çiftligin fotograflarini, en sonraki sari kerpiç ev de benim evim) bahsetmisti oradan. Bizi yillar sonra bulusturan da odur. Bu da buradan söylene. Sevgili Asortik'cigim, beni gelip aldigin, güzel armaganlara bogdugun, dostlugunu sundugun için çok tesekkürler. Sevgili Kizen çiftine, Ahmet'in yumusacik, tatli annesine, Elif'e, Nurgül'e ve tüm Pastoral Vadi ekibine (hayvanlar dahil) tesekkür ederim yasattiklari güzellikler için. Ne olacak, Antalya-Fethiye 3.5 saat. Hele bir bahar gelsin, gelincik tarlalarini görmek için yeniden gitmeme kim engel olabilir ki?
*
Bu mesaj geçtigimiz günlerde geldi. Mesaj degil de bilgi, haber, müjde demeli. Böylesi daha dogru olur. Sevgili dost (yüz yüze görüsmesek de) Mine Pakkaner, bir e-dergiyi müjdeliyordu: Ağaçlar dergisini. Sayfalari normal dergi mantigiyla çalisiyormus. Alt tarafina tiklayarak sayfasini çeviriyormussunuz. Bitki dostu Mine de derginin yazarlarindan biri. Bitki ustasi demeliyim aslinda ona. Bitkilerle yasami güzellestirenlerden çünkü o. Adresi www.agaclar.net, tamamen gönüllülük üzerine kurulan, hazirlanan bir dergi bu. Hadi siz de çevirin sayfalarini.

20 yorum:

Hülya YILMAZ dedi ki...

ne güzel anlatmışsın. yanındaymışım gibi hissetim kendimi.

Asortik Krep dedi ki...

Seni tanımaktan çok memnun oldum..Yine gelmeni ve diğer yerleri de gezdirmeyi istiyorum..Sanırım hepimiz aynı duygular içindeyiz..Yine bekleriz :))
Getirdiğin damla sakızlı bahaça(adını doğru mu yazdım acaba?) çok nefisti..Teşekkür ederim.

zeynep dedi ki...

keşke ben de orada olsaydım
çok özendim şimdi..
tavuk da ne güzel..
kızarmıs ekmek ve zeytinyagı isterim de isterim..
bi de hepimize guzel bir hafta ister, bolca operim!

Mutfakta Zen dedi ki...

zeynep'cigim keske vallahi!
ben de güzel bir hafta diliyorum. her sey gönlünce olsun.
*
krep'cigim,
ahmet'le de onu konustuk, alt tarafi 3.5 saatlik yol! tabii o 3.5 saatlik yola karar vermek gerekiyor, zaman yaratmak gerekiyor. insallah baharda, havalar harika oldugunda yeniden bulusuruz. bagaca idi adi evet, begenmenize sevindim. eli kolu bos geldigime de bir o kadar üzüldüm. telafi ederiz insallah. güzel hediyelerine tekrar tesekkürler.
*
hülya'cigim,
begenmene sevindim canim. sevgiler.
*

Zeynep dedi ki...

Tijen Hn.Selamlar,

2006 yazında ruya gibi bir Pastoral Vadi tatilinden sonra acikcasi ne zaman yolunuz oraya dusecek diye merakla bekliyordum..
Insanin kendini ev rahatliginda hissettigi bir yer.. Ve biz de kendimizi musteri degil de sevgili Ahmet Bey in misafirleriymisiz gibi hissetmistik.. Yaptigimiz muhabbetlerde de kulaklarinizi bolca cinlatmistik.. Bu arada Feride Hn.yemekleri, ozellikle de Nurgul un muhtesem bazlamaları, gozlemeleri ve lokma tatlisinin tadi hala damagimizda..
Yazinizi okurken orada gecirdigim keyifli gunleri hatirlatim tekrar.. Sevgi ve muhabbetle kalin..
Sevgiler,
Zeynep

Mutfakta Zen dedi ki...

Sevgili Zeynep,
Bazi seyler unutulmuyor degil mi? Yazdigin güzel seyleri Ahmet'e de ilettim. Onlarin da okumaktan mutluluk duyacagina eminim. Ben ne yazik ki bazlamalari, gözleme ve lokma tatlilarini tadamadim ama baska güzellikler vardi be mutlu ki...

Küçük Evin Mutfağı dedi ki...

Aaaa biz de Fethiye civarlarındaydık. Tüh bilseydik!!!

Mutfakta Zen dedi ki...

keske canim ama bu sefer gitmeden önce kimselere yazmayi akil edemedim.

Muzi dedi ki...

Huzur dolu harika bir yere benziyor burası. Bu yaz kesinlikle gitmek isterim. Yeni yılın ilk günlerini güzel insanlarla huzur dolu bir yerde karşılamana sevindim. Umarım tüm yılın huzur ve mutlulukla geçer, sevgiler...

damak tadı dedi ki...

Sevgili Tijen'cim,
Ne kadar güzel olmuş böyle arkadaşlarla buluşup tanışmak..Keşke bizlerde böyle buluşmalara eşlik edip hoşca vaitler geçirip güzel yerleri görebilsek..Paylaşımın için teşekkürler..

Sana ve anneciğine mutlu yıllar diliyorum..Sevgilerimle..

Mutfakta Zen dedi ki...

sevgili muzi,
umarim gidebilirsiniz. farkli bir huzuru var. yaz ve kis halleri farklidir elbet ama yazin da güzel anilarla dönen dostlari dinlemeli.
*
gül'cügüm çok tesekkürler. ben de sizlere iyi yillar diliyorum. evet gerçekten güzel oldu, darisi basina!

Punto dedi ki...

Gerçi İstanbul baharı yaşıyor bu aralar ama yazını okuyunca İlkbahar'da oralara uzanmak geçti bir an içimden.

Mutfakta Zen dedi ki...

Galiba hak etmedigimiz bir bahari yasiyoruz punto agabey,
Simdi pek çok yer karlar altinda olmaliydi oysa. Bugdaylara ne olacak?

Punto dedi ki...

Evet.Buğdaylar kardan halıyı ve eridiği zaman bırakacağı "azot"u bekliyor.Ben ümitliyim. İstanbul'da 20 Ocak-28 Şubat arası mutlaka kar yağıyor. Umarım Trakya ve Anadolu kar örtüsüz kalmazlar.

nazife dedi ki...

Tijencim merhaba, bu ayki lezzet dergisinde senin söyleşini çok zevk alarak okudum, yüreğine sağlık!

Mutfakta Zen dedi ki...

sevgili nazife,
begenmene sevindim. kars benim için çok güzel bir geziydi. oradaki insanlari hep sevgiyle anacagim.
*
punto agabey,
ümidi yitirmemek en iyisi. zaten baska ne yapabiliriz ki?

Margot dedi ki...

Sevgili Makarna Kardeşim,
Ne kadar güzel bir yere gitmişsin sen öyle! Sayende akıl defterine bir not daha düşüldü.
Bu arada gecikmiş de olsa, mutlu seneler diliyorum sana, yeni yıl sana eli kolu güzel hediyelerle dolu gelsin inşallah!

Mutfakta Zen dedi ki...

umarim gidersin bir gün oraya margot'cugum, sevecegine eminim. hepsi de harika insanlar. sagol ben de sana iyi yillar diliyorum, aman hepimiz güzel hediyelerle bezenelim, önce saglik hediyeleriyle tabii!

metin-thePoor dedi ki...

Tijen Hanım, merhaba. Yeni yılda da böyle güzel yaşayın. İmreniyorum sizin hayatınıza, biraz da kıskanıyorum doğrusunu söylemek gerekirse! Verdiğiniz link için de teşekkürler, gidip bakacağım.

Uzun zamandır buralara uğrayamıyordum, ama siz de hiç uğramıyorsunuz zaten bizim malikaneye -ödeşmiş oluyoruz böylelikle!

Hürmetler, saygılar.

Mutfakta Zen dedi ki...

metin bey, tesekkür ederiz efenim. zaten görünen o ki yollar benden, ben yollardan kopamayacagiz. ama siz yine de öykünmeyin. herkesin yasami güzeldir. yeter ki yasamayi bilelim degil mi ama?